• mariannezuur1

Van de kook (2):

Marianne stapt over op inductie


Het klimaatavontuur begint daar waar wij mensen het meest geraakt worden. Tot nu toe ontstaat de meeste ophef wanneer er een windpark in jouw buurt gepland wordt ... en met de transitie naar aardgasvrije wijken, verwachten we dat mensen maar moeizaam afscheid kunnen nemen van hun gasfornuis.


In 2016 was het voor klimaatavonturier Kirsten Notten voorwerp van onderzoek en dat leidde tot de oprichting van Het Klimaatavontuur. In dit onderzoek - na te lezen in rapport met de toepasselijke titel Van de Kook - ontdekte Kirsten dat de archetypische vorm waarop wij verhalen vertellen, ook de manier is waarop wij met onze eigen persoonlijke veranderprocessen omgaan. Dat biedt wenkend perspectief in de klimaattransitie: Je kunt ‘Van het gas af’ zien als oproep aan jou als held in je eigen verhaal - het avontuur om je huis te verduurzamen. Helden nemen zelden hun opdracht zonder slag of stoot aan. Daar gaat altijd een periode van fikse weerstand aan vooraf. Verandering is namelijk ook een beetje verliezen, en dat kost rouw- en verwerkingstijd. Weerstand is dus nodig om de noodzaak tot verandering aan te kunnen nemen, en te gaan begrijpen, om vervolgens de verandering zelf aan te kunnen gaan. Weerstand, zo stelt Joost Kerkhofs in zijn zeer aansprekende colleges aan de VU over veranderkunde voor organisaties, is dus geen reden om je portfolio van positieve interventies stop te zetten maar juist indicatie dat je op het goede spoor zit - wanneer je interventies gericht zijn op acties die beloning opleveren en je dat ook nog eens uitvergroot met onmiddellijke waarderende feedback, is uiting geven aan weerstand te zien als een laatste poging om vast te houden aan wat je hebt op te geven. Negeer je die weerstand en blijf je je richten op je doel en de positieve maatregelen, dan dooft het vanzelf uit...

Dit alles zat in mijn achterhoofd toen ik anderhalve maand geleden mijn inductieplaat aanschafte. Mijn keuken is pas 5 jaar oud. Vijf jaar geleden hoefden we nog niet van het gas af.... Ik had destijds voor gas gekozen omdat ik dat mooier vond. Wilde toen eigenlijk een smeg of boretti, maar dat stond de portemonnee niet toe. Dus werd het een ‘look a like’ kookplaat. Toen zag ik nog niet dat nu, vijf jaar later, gasloos koken een logische volgende stap zou worden in mijn klimaatavontuur, want ik wil verduurzaming in de praktijk brengen en de transitie ook zelf doorleven. Zodra ik een beetje financiële ruimte zag, hakte ik de knoop door. Hoe zou dat gaan met mijn weerstand? Waar zou ik afscheid van moeten gaan nemen?


En wat blijkt, nu een maand later? Dit is by far de makkelijkste stap ever in mijn klimaatreis! Ten 1e kost het vrijwel niks. De goedkoopste kookplaat bij een niet onbekende Zweedse woninginrichter kost €249 en past precies in het gat van de gaskookplaat van hetzelfde favo bedrijf. Nee, ik had er geen extra stop in je stoppenkast voor nodig: de gasplaat had al een elektrische aansluiting, voor de automatische ontsteking, dus 2. daar sloot ik naadloos op aan. Mijn nieuwe gootsteenafvoer was moeilijker te installeren, om nog maar te zwijgen van mijn vaatwasser...


3. De grote verademing van deze transitie is het schoonmaken. Wat een heerlijkheid: doekje erover en het klaar ben je. Ik hou van een opgeruimd huis en met mijn kinderschare is dat een schier onmogelijke opgave. Nu lukt het in de keuken wél. Het is voor altijd afgelopen met het - zonder resultaat - poetsen en krabben in onmogelijke hoekjes. Ik hoef niet meer met een zucht mijn hand voor mijn ogen te doen als ik ‘s avonds geen zin meer heb om ook de gaspitten nog te boenen. Flap-flap en het is schoon. Het blinkende spiegelende vierkant nodigt - ook de eibakkende pubers - gewoon uit om even dat doekje te pakken...


4. Koken gaat opeens veel sneller: Ik heb in één minuut heet theewater. Ik geef toe dat dit de grootste aanpassing vraagt. Want dit heeft toevallig wel een keerzijde: er kookt nu ook behoorlijk vaak wat over of aan. Mijn plaatje verhit sneller dan ik gewend ben en standje 1 tot en met 9 zit er niet voor niks: daarmee kun je variëren in hitte.... We moeten elkaar dus even leren kennen, inductie en ik, maar - al met al - is onze liefde wederzijds. Dat maakt dat ik tijd investeer in het nieuwe koken. En dat is natuurlijk het echte geheim achter een goed avontuur: als die weerstand (zo die er al was) na de oproep geslecht is, ontstaat de wil en de capaciteit om de handschoen op te nemen, en de draak te verslaan. Vrijwel al mijn pannen bleken het te doen op de plaat - ook fijn als helpers in een soepele overgang.

Slechts één onmisbaar instrument matchte niet: mijn andere grote liefde, waar ik al jaren mee opsta en de dag begin, mijn ... percolator ....!!! Wat nu? Lekkerdere koffie bestaat er niet! Nou zou het niet verkeerd zijn geweest om deze mismatch aan de grijpen om afscheid te nemen van deze liefde want koffie is echt niet gezond voor mijn lijf (en past niet bij mijn andere transitiequeeste - die naar duurzaam voedsel) maar mijn innovatiedrive besloot anders... samen met even avontuurlijke zoon bedachten we een voorlopige oplossing: water geleidt natuurlijk geweldig, dus hup in de steelpan met mijn koffiewonder. Zou het lukken?


Jahoor: Experiment geslaagd. In de koekenpan gaat het zelfs nóg beter. We vervolmaakten dit werkproces door het water eerst aan de kook te brengen en dan pas de cafetera erin te zetten. Een innovatiebrein stopt immers nooit.

Het is nu 6 weken later. Breinwetenschap is het er over eens dat dat de (fulltime) tijd is die je nodig hebt om een gedragsverandering te realiseren. En, is dat mij gelukt? Een volmondig ja, gasloos koken is een eitje. Nu ik van de Sint geen inductiebestendig koffiewonder kreeg, kan het zelfs zijn dat ik de kerstvakantie aangrijp voor #vankoffielos. Ik hou jullie op de hoogte!


Intussen ben ik natuurlijk benieuwd naar jouw ervaringen met inductiekoken. En als je nog niet zover bent, en in Den Haag woont, kun je ook eerst ff uitproberen: bij Inductie070 – Samen anders koken kun je een mobiele inductieplaat lenen en daarmee uitproberen hoe het werkt. Hou jij ons op de hoogte? Deel je verhalen, jouw avontuur op social media onder vermelding van #inductie070 en #klimaatavontuur.



NB: Er zit 1 addertje onder dit g(r)as van dit verhaal: Voor mij was het eigenlijk nog helemaal niet nodig om de kookplaat te vervangen - die had nog jaren meegekund. Er was wel een beetje urgentie omdat we hier thuis soms vergeten het gas uit te draaien, en dat is niet zo veilig. Maar... hoe duurzaam was mijn vervangingsactie eigenlijk? Toen ik de knoop al doorgehakt had, bleek dat de kringloopwinkel de oude gasplaat niet meer wil hebben. Ik moest m dus naar de stort brengen. Dat deed wel even pijn in mijn geweten.


86 keer bekeken