© 2018 BY KLIMAATAVONTUUR gecreeerd met WIX.COM

  • Facebook Basic Black

Duurzaam verbouwen vergt een lange adem

Het burgerrapport voor het Klimaatakkoord van het NPBO en het Klimaatavontuur is gepubliceerd. Dit is één van de verhalen uit dat rapport om de dagelijkse praktijk van bewoners binnen de energietransitie te laten zien. En dan in de lange versie. 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Al in het najaar voel je de koude trek bij de ramen van het huis van Elvira de Kraag. Als het hard waait, bewegen de gordijnen op de luchtstroom. Haar zoontje vindt het ’s winters veel te koud in zijn kamer aan de voorzijde van het huis. Terwijl nog geen tien jaar geleden overal dubbel glas in is gegaan.

 

Elvira kocht in 2007 deze vooroorlogse benedenwoning vlakbij het Centraal Station in Rotterdam. Zij zag er een betaalbare woning in met de juiste afmetingen en een fijne tuin. Maar het moest wel eerst volkomen op de schop.

 

Duurzaam design

“De eerste twee jaar ben ik vooral aan het breken, tekenen en uitzoeken geweest. Al die keuzes! De kozijnen, verwarming, isolatie, ventilatie… Ieder deelproject heeft me maanden gekost. Ook vanwege materiaalkeuzes, want ik wilde design met duurzaamheid verenigen.”

 

Elvira barstte van de ideeën om haar huis te verduurzamen. “Zou een warmteterugwin-installatie mogelijk zijn hier? Kan ik iets met zonnepanelen en een warmtepomp voor de vloerverwarming? Maar ik wilde ook een voorziening waarmee ik hemelwater vanaf het dak op zou kunnen vangen om de wc mee door te spoelen…. Ik stond overal voor open, wilde alles onderzoeken. Maar ik kreeg vrijwel niemand enthousiast. Mensen verklaarden me hardop of in stilte voor gek.”

 

Aannemers, hoveniers, elektriciens, ze kwamen allemaal langs. “De uitvoerders die mij begrepen in mijn verzoeken om moderne technieken en materialen toe te passen en meteen daarin duurzame keuzes te maken, kon ik met een lantaarntje vinden. Zeg maar: niet.”

 

Waar is onafhankelijke informatie?

De gemeente promootte toen wel klushuizen voor nieuwe eigenaren, maar hielp ze niet echt om dat ook op een duurzame manier te doen, zegt Elvira. “Er was net een landelijk energielabel voor woningen ingevoerd, maar niemand die de berekening daarachter snapte. Ik ben toen niet verder gekomen dan dat je wat subsidie kreeg op dubbel glas. Maar wat ik echt nodig had, was een onafhankelijk aanspreekpunt waar ik met al mijn vragen terecht kon. Dat was er niet. Terugkijkend was ik gewoon te vroeg met mijn wensen.”

 

Ze is een doorzetter, maar er waren genoeg momenten om het bijltje erbij neer te gooien. “Die ambities van mij hebben bergen tijd en energie gekost. Dat was toen niet zo’n probleem. Maar wat wel frustrerend was: ergens veel tijd in steken is gewoon niet altijd een garantie voor succes.”

 

Meteen na de oplevering van de kozijnen aan de voorzijde had ze het vermoeden dat het niet goed zat. “Ik hoorde de auto’s nog steeds rijden, toen het een keer hard waaide voelde ik de lucht door de aansluitingen heen komen. Maar de kozijnenmaker bleef volhouden dat hij zijn werk goed had uitgevoerd. Ik baalde enorm.”

 

Warmtelekken opgespoord

Anno 2018 is Elvira’s huis nog steeds niet af. Ze pakt de draad van de verbouwing dit jaar weer op en begint bij diezelfde kozijnen. “Alleen gaat het deze keer wel anders. Ik zoek niets meer diepgravend uit. En ik laat me ook niet meer door een reeks aannemers adviseren – die moeten aan je verdienen. Hun belang is per definitie een andere dan dat van een huiseigenaar.”

 

Ze heeft nu een onafhankelijk specialist in de arm genomen. Uit de warmtescan van deze adviseur werd in een keer zichtbaar waar de grootste warmtelekken zitten: de buitenmuren. “Zowel aan de voor- als achterzijde heb ik enkelsteens muren die niet of niet goed zijn geïsoleerd. Dat is dus waarmee je moet beginnen, het aanbrengen van een berg isolatie. Het heeft weinig zin om te investeren in driedubbel glas, zonnepanelen of een warmtepomp als je niet eerst de muren isoleert.”

 

Investeren in comfort

Elvira kan inmiddels redelijk inschatten wat al die maatregelen kosten om tot een goed geïsoleerd huis te komen. En ze denkt dat ze, net als tien jaar geleden, die bedragen helemaal zelf op zal moeten brengen. “Er waren toen amper subsidiemaatregelen en die zijn er nu ook niet. Dat is in de wereld van nu wel vreemd. We staan voor een enorme opgave, wordt er geroepen. Maar waar zijn de financiële prikkels die je als huiseigenaar tot actie moeten bewegen? Ik heb ze nog niet gevonden.”

 

Nu heeft zij voor de isolatie van de voorkamer geen aansporing nodig. “Maar ik ben daar denk ik wel een uitzondering in. Als je het geld helemaal niet hebt of geen echt probleem ervaart, duurt het veel langer voor je in beweging komt.”

 

De grootste warmtelek zit aan de voorkamer, wees de warmtescan uit. “Ik zit met een kamer die gewoon niet warm is te stoken. Mijn kind slaapt daar nota bene. Ik heb met mezelf afgesproken dat afgelopen winter de laatste was op die manier. Deze winter krijgen we zijn slaapkamer wél op temperatuur, zonder warmteverlies of kou van buitenaf.”

 

 

Foto: Annelies van ’t Hul

 

Meer informatie over het voeren van burgergesprekken en het burgerrapport vind je hier >>.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Uitgelichte berichten

Parels, Rollen en Principes

October 4, 2019

1/5
Please reload

Recente berichten

October 4, 2019